Wishful thinking: het MCA blijft toch in Alkmaar

Het verhuizen van het ziekenhuis naar een plek buiten de Alkmaarse gemeentegrenzen heeft reacties van schaamte en ontzetting opgeroepen. Er is een open zenuw geraakt. Dat klonk donderdagavond door in het stadhuis, waar het Alkmaarse college uiteindelijk op basis van emoties werd geslachtofferd door CDA en VVD.

   De MCA-verhuizing heeft veel emoties los gemaakt. De verhuizing is "een schande". "een ramp" of beiden. Want historisch hoort het ziekenhuis bij Alkmaar. Alkmaar is de hoofdstad van Noord-Holland Noord en in een stad van die statuur hoort een ziekenhuis te staan.

   Alkmaar zou bovendien grote economische schade leiden als het ziekenhuis, de grootste werkgever van de stad, naar buurgemeente Heerhugowaard verhuist.

   Is dat wel zo? Een ziekenhuisbezoekje wordt inderdaad straks niet meer gecombineerd met een bezoekje aan de Alkmaarse binnenstad. Maar zou dat wel gebeuren als het nieuwe ziekenhuis zich op het voormalig DFS terrein zou bevinden? Of als het nieuwe MCA, naar de wens van CDA en VVD, in Bergermeerpolder zou hebben gestaan?

Dat een ziekenhuis op rationele gronden kiest voor vertrek uit Alkmaar, doet aan die emoties niets af. Bereikbaarheid, de kleine kans op vertragende procedures, geen bezwaren van de provincie: het spreekt allemaal duidelijk in het voordeel van de locatie Heerhugowaard. Wie als politicus niet ziet aankomen dat de keuze van het MCA op Heerhugowaard valt is of bijziend of nogal naïef.

   Feiten en cijfers lijken in de discussie over de MCA-verhuizing echter van ondergeschikt belang te zijn. Het gaat om de emoties.

   En zo'n emotie is ook de gedachte dat het MCA misschien toch wel niet naar Heerhugowaard gaat. Een hoek van het beoogde terminis namelijk vervuild. Bovendien is de recessie nog niet voorbij. Misschien krijgt het MCA het geld voor de verhuizing wel niet bij elkaar. De wens is de vader van de gedachte.

   Verschillende politieke partijen doen mee aan deze wishful thinking. Verheugd wordt er bijna gereageerd op de vondst van de vervuilde grond. Hoopvol wordt er gespeculeerd op financiële tekorten. Waar direct op volgt dat er ruim baan gegeven dient te worden aan de 'terugkeer' van het MCA naar De Hout. Ten koste van wat, dat maakt allang niet meer uit.

   Wie als modern raadspoliticus in staat is om over de eigen gemeentelijke schutting heen te kijken doet er beter aan te schakelen naar een wat groter denkraam, namelijk dat van de regio Noord-Kennemerland. Alkmaar schuurt tegen z'n gemeentegrenzen aan. Binnen die gemeentegrenzen is er weinig ruimte. Zo liggen de feiten nu eenmaal. Bedrijven, dus ook het MCA, maken rationele keuzes, geen emotionele.

Wachtgeld.

Over rationeel gesproken: hebben de fracties die het college naar huis stuurden ook maar een moment gedacht aan de wachtgeldverplichtingen die moeten worden opgehoest voor tenminste vier wethouders (die van de PvdA, GroenLinks en D66) en mogelijk zes (die van CDA en VVD erbij) plus een burgemeester? Hoe gaan we dat uitleggen aan de nu eenmaal niet zo rationeel ingestelde burger? Dezelfde burger die momenteel om de oren wordt geslagen met allerlei pijnlijke bezuinigingsbesluiten? Zouden ze in Oudorp begrijpen dat er wel geld is om een college naar huis te sturen en geen centen om de bibliotheek daar open te houden?

(bronmelding: NHD-AC d.d. 12-03-2011 door Rob Bakker en Ruud Kersten)